Z poradnika współczesnego savoir vivre’- u.
Powitanie i pozdrowienie
Pozdrawia się ludzi bardzo bliskich, ale i znanych tylko z widzenia.
Pozdrawiać można także uśmiechem albo krótkimi zwrotami: „Cześć” wśród młodzieży
i między znajomymi, „Dzień dobry”, „Dobry wieczór”, czy „Szczęść Boże” wśród osób starszych.
Skinienie głową czy ukłon to najprostsze formy uprzejmości.
Kto pozdrawia ?
- pierwsza pozdrawia osoba stojąca niżej w hierarchii społecznej –
a zatem pierwszy kłania się pracownik przełożonemu, uczeń nauczycielowi, - młodszy pozdrawia starszego,
- mężczyzna kobietę,
- idący stojącego,
- wchodzący już obecnego,
- jadący samochodem pieszego,
Ukłon
Sposób, w jaki się kłaniamy, wiele mówi o nas i o naszym stosunku do spotkanego znajomego.
Kłaniamy się spotykając na ulicy domowników i najbliższą rodzinę szczególnie gdy jesteśmy w towarzystwie. Pozdrawiamy wszystkich, których znamy, choćby z widzenia.
Osobom widzianym kilkakrotnie w ciągu dnia kłaniamy się tylko przy pierwszym spotkaniu, przy następnych wystarczy się jedynie uśmiechnąć lub wykonać jakiś przyjazny gest.
Co z nakryciem głowy?
Uchylenie nakrycia głowy jest nadal obowiązującym gestem wśród kulturalnych ludzi. Dotyczy to jednak tylko mężczyzn, o ile mają na głowie kapelusz lub czapkę z daszkiem. Nie ma potrzeby ściągać z głowy czapki od munduru czy ciepłej, wełnianej czapki przy pozdrawianiu.
Mijając znajomego, mężczyzna zdejmuje kapelusz prawą ręką, a gdy wyprzedza osobę spotkaną – lewą. Pozdrowić można przez krótkie dotknięcie ronda, w wypadku, gdy mijają się panowie, którym towarzyszą panie.
Wchodząc do pomieszczenia zamkniętego, mężczyzna powinien zdjąć nakrycie głowy.
Siedzieć czy wstać
- Kobieta przy powitaniu i pożegnaniu powinna wstać tylko wówczas, gdy wita się z kobietą starszą od siebie lub z kimś bardzo dostojnym
- Mężczyzna powinien wstać zarówno przy powitaniu, jak i przy pożegnaniu.
- Młodzież do lat osiemnastu wstaje przy powitaniu z osobami starszymi.
Całowanie w rękę („cmok nonsens”)
Całowanie w rękę nie jest obowiązkiem, przeciwnie – wielu uważa ten gest za zbyteczny i anachroniczny. Część mężczyzn nadal uważa ten gest za elegancką formę przywitania i ceremonialnie całuje kobietę w rękę.
Z pewnością jednak nie należy przesadzać z całowaniem zawsze i wszędzie, jak to się niektórym zdarza. Ważne jest prawidłowe ucałowanie dłoni – należy pamiętać, że to mężczyzna schyla się do damskiej dłoni nie podnosi jej do góry. Nie całujemy w rękę przez stół, należy obejść mebel.
Przyjmuje się zasadę, że nie całuje się pań w rękę pod gołym niebem, a więc na ulicy, czy w parku.
Pamiętajmy, że pocałunek w rękę jest dawnym zwyczajem i przez inne narody przyjmowany jest z lekkim przymrużeniem oka.
Uścisk dłoni
Uścisk dłoni jest gestem symbolicznym i wiele mówi o naszym stosunku do osoby, z którą się witamy.
Sposób w jaki podajemy dłoń, może wyrażać przyjaźń, szacunek albo obojętność i lekceważenie.
Nadal obowiązuje zasada, że:
- osoba starsza pierwsza podaje rękę osobie młodszej,
- kobieta – mężczyźnie,
- przełożony podwładnemu,
Należy spokojnie poczekać, a jeżeli osoba starsza czy kobieta nie podaje ręki, poprzestać tylko na ukłonie. Młodzi ludzie zazwyczaj popełniają tę gafę i pierwsi wyciągają rękę, np. do mamy koleżanki.
Przy podawaniu dłoni niezbędne jest przyjazne spojrzenie i miły, ciepły uśmiech. Podając rękę, zawsze powinniśmy spoglądać prosto w twarz osobie, z która się witamy, nie patrzeć w inną stronę, może być to bowiem odczytane jako wyraz lekceważenia.